Er is een reden waarom dit café-bar-restaurant Le Cornichon heet en niet pakweg L’Asperge of, nog erger, La Truffe.

Vooreerst is een cornichon volks met charme, eenvoudig en nooit pretentieus.
Daarnaast weten we allemaal dat deze inleggroente niet op de hoogste trede van de culinaire ladder staat, en dat hoeft ook niet. Zolang alles prijs-kwaliteit klopt en verzorgd is, houden wij graag halt op zo’n tussentrede. Hier staat hij mee tussen de steak haché purée of brochette de roulade grillée. En laat dit nu net de gerechten zijn die hier geserveerd worden: op een papieren nap, zonder modische chique, gevulde borden, ergens tussen plat du jour en Franse klassiekers.

Maar vergis je niet in die zogezegd alledaagse augurk. Dit is wel een Parijse cornichon, en die heeft net iets meer stijl. Hij komt met de allures van een aantrekkelijke retro bar-tabac, de gezelligheid van een buurtcafé. Het is onmogelijk te zeggen of dit een opgefrist oud café is, of een nieuw interieur dat bewust een retrolook kreeg. Net daarom voelt het zo eerlijk. Deze aanpak, en chef Bertrand Chauveau, die zijn sporen verdiende bij onder andere Jean-François Piège, doen ons verlangen om hier terug te komen. Voor een doordeweekse lunch of toch iets meer à la carte, dat zien we dan wel.

En tot slot: zie je die flipperkast al staan in La Truffe....?
Exact.

‍