Hmmm, een visrestaurant?
Er is altijd wel iemand in je gezelschap van wie de intonatie alleen al twijfel zaait of dit wel een goed idee is. Maar Clamato hoef je niet per se zo te benoemen, je kan ook gewoon zeggen dat je een leuk en gezellig adres hebt. Bij binnenkomst voelt de inrichting allesbehalve visserig aan. Dus neem gerust die ene visweigeraar mee en laat hem of haar ter plaatse de eigen grenzen verleggen, of geef hem of haar desnoods twee porties van de overheerlijke tagliatelle van calamares (zeg desnoods dat het echte pasta is) en een dubbel dessert. Wees gerust, dit loopt goed af.

Wijzelf aten buiten, aan de… euhm… veredelde vensterbank. Niet dat het binnen ongezellig is, verre van, maar de winters zijn lang. En dat schuiven met glazen en borden om toch maar plaats te maken voor een volgend gerecht… voor ons voelt dat gezellig. Dit is Parijs op z’n Parisiens. Geen stijf gedoe, een supervriendelijke service, mooi gepresenteerde en zeer smaakvolle gerechten.

Reserveren is niet mogelijk, dus kom zeker een kwartier voor opening als je aan die vensterbank wil zitten.

‍